arztsamui / FreeDigitalPhotos.net
Oszałamiający w ostatnich latach rozwój medycyny może tworzyć wrażenie, że wydłużanie życia człowieka nie ma praktycznie granic, zaś ogólny stan zdrowia populacji ludzkiej będzie się ciągle poprawiał. Naukowcy i lekarze snują nawet wizje, że dzisiejszy człowiek biologiczny „wyewoluuje” w przyszłości w cyborga lub ultraczłowieka. Pomijając w tym miejscu aspekt techniczny niewykonalnych obecnie przeszczepów mózgu, można żywić jednak pewne obawy. Z jednej strony wiążą się one z odczłowieczeniem, a właściwie umaszynowieniem człowieka, z drugiej zaś pojawia się pytanie - w jakim kierunku faktycznie zmierza medycyna?

greenphile / FreeDigitalPhotos.net
Największym postrachem XXI wieku nie wydają się być wcale wojny, ale raczej ocieplenie. I nie tyle nawet ocieplenie w skali globalnej, ile ocieplenie organizmu, które popularnie nazywamy gorączką. Szczególnie blady strach pada na mamy, gdy ich pociechy gwałtownie zachorują i zagorączkują zarazem. Szybko sięgają wtedy do domowych apteczek, wyłuskując z nich popularne środki „na zbicie temperatury”. Przecież takie są tendencje, takie są reklamy... mruczą sobie przy tym w duchu. Rzadko która mama zastanawia się przy tym, że gorączka jest w istocie fizjologiczną reakcją obronną organizmu. Jest to najlepszy lek przeciwwirusowy, a przecież najczęstszymi infekcjami u dzieci są właśnie infekcje wirusowe. Na nic jednak racjonalne argumenty, gdy zapanuje strach. Jednak lęk matki jest zupełnie nieodpowiednim wskazaniem do farmakologicznego obniżania temperatury u dziecka. Poza tym przez ten lęk mama pozbawia dziecko emocjonalnego wsparcia, które jest mu szczególnie potrzebne w momencie choroby.

Skąd się wziął taki powszechny strach przed podwyższoną temperaturą? Czy rzeczywiście należy się bać gorączki, a może jest ona właśnie przyjacielem chorego? Jaka jest istota tej popularnej przypadłości, z którą obchodzimy się często tak nonszalancko? A może zbyt pochopnie „zbijając gorączkę” właśnie szkodzimy pacjentowi?

Na pierwszy rzut oka powyższe pytanie może się wydawać tylko akademickim rozważaniem, jednak od tego, jak rozumiemy dane pojęcie, zależą nasze działania – w tym przypadku nasze postępowanie medyczne. Czy nie jest tak, że błędne rozumienie prowadzi nas na manowce?