O homeopatii, zdrowiu... i nie tylko.
Co to jest izopatia i leki izopatyczne?

Izopatia jest leczeniem „tego samego tym samym”
(iso-pathos - jednakowe-cierpienie) i jest przeciwstawna do homeopatii (działa tu similimo zamiast homeopatycznego similimum).

W istocie leki izopatyczne nie wywołują takiego samego cierpienia, a je wygaszają (w początkowym okresie). Np. zatrucie określoną substancją według tej zasady byłoby leczone przez podanie tej samej substancji przygotowanej w rozcieńczeniu homeopatycznym (a właściwie: izopatycznym). Przyjmując koncepcję podobieństwa falowego wzorca zawartego w leku z falowym stanem organizmu - lek izopatyczny niósłby falę przeciwną do fali organizmu. Lek taki ma takie samo źródło jak substancja wywołująca zaburzenie - a więc jest w istocie podobny do niej, a nie do stanu organizmu. Po takim izopatycznie zastosowanym leku dochodzi do wygaszenia określonego stanu falowego (zamiast jego wzbudzenia jak przy leku homeopatycznym). Może się to wiązać z początkowym ustąpieniem objawów, ale w rzeczywistości jest ich stłumieniem.

Już Hahnemann był przeciwny stosowaniu leków w sposób izopatyczny, czemu dał wyraz w przypise do paragrafu §56 Organonu. Nie wiedząc nic o możliwości falowej interpretacji działania leków kierował się obserwacjami i własnym wyczuciem. Wydaje się, że współczesne szczepienia niosące w sobie de facto informację izopatyczną mogłyby przyczyniać się do podobnego tłumienia. Z uwagi jednak na brak tłumionych objawów nie może być to obecnie przesądzone i wymaga dalszej analizy i opracowania odpowiedniego wyjaśnienia informatycznego.

Tłumiące działanie izopatii potwierdzają współczesne doświadczenia doktora PC. Endlera, który przeprowadzał badania z podawaniem kijankom żab tyroksyny. Pierwotnie jako czynnej substancji chemicznej, a następnie neutralizowanie jej homeopatycznie (izopatycznie) przygotowanym roztworem. Przy dalszym powtarzaniu stosowania roztworu izopatycznego dochodziło jakby do konwersji reakcji i następował nie tylko nawrót pierwotnych (stłumionych) objawów (podobnych do tych, gdy podano czynną chemicznie tyroksynę), ale nawet ich nasilenie. Doświadczenia te zostały opisane w niezwykle ciekawej książce: Badania naukowe w homeopatii.

Lek homeopatyczny może stać się lekiem izopatycznym nie ze względu na sposób przygotowania (taki sam jak leków homeopatycznych), ale ze względu na sposób dobrania i wynikającego z niego działania. Prawdopodobnie takie izopatyczne usuwanie objawów, które mogło się stosunkowo często zdarzać w początkach homeopatii, było przyczyną, dla której dawni homeopaci zalecali wstrzymanie się z podawaniem kolejnej dawki leku (określano to jako oczekiwanie na brak poprawy). Z obecnych doświadczeń wynika, że powtarzanie dobrze dobranych leków homeopatycznych nie prowadzi do nawrotu objawów, a wręcz uspokaja stan organizmu (po często występującym przy dobrze dobranym leku pogorszeniu pierwotnym).

 
Informacje zawarte na stronach homeopathica.pl nie zastępują konsultacji medycznej, ani nie zwalniają z odpowiedzialności za swoje zdrowie.