Czy „ślachetne zdrowie” jest czymś istotnym?

A co by było, gdyby się okazało, że źle rozumiesz pojęcie „zdrowie”?

Czy w praktyce zmieniłyby się Twoje działania?

Czytaj o tym, jak definiuje się zdrowie i co z tego (nie) wynika...

Jest to podstawowa zasada sformułowana przez Samuela Hahnemanna, na której opiera się homeopatia.
Brzmi ona:

Na najprostszym poziomie chodzi o podobieństwo objawów wywoływanych przez leki homeopatyczne (podawane zdrowym ochotnikom w trakcie próby lekowej) do objawów, które mogą one leczyć. Im bardziej całościowe jest to podobieństwo, tym skuteczniej może działać na dany organizm dany lek. W taki całościowy sposób są dobierane pojedyncze leki homeopatyczne. Na zasadzie częściowego podobieństwa dobierane są leki kompleksowe.

Zasada podobieństwa w ujęciu naukowym może przejawiać się w podobieństwie informacyjnego wzorca falowego. Prawdopodobnie każdy ze stanów organizmu charakteryzuje się takim falowym wzorcem. Nie ma życia bez przepływu fali. Falą jest przecież krążenie krwi, limfy, cytoplazmy, czy w końcu samej wody, która jest głównym budulcem organizmów. Falowo przebiegają również procesy przekazywania informacji przez neurony, a procesy myślowe generują fale o charakterystycznych zakresach (alfa, beta, theta, delta).

Każdy stan falowy (odczytywany jako „zestaw objawów” lub dokładniej – zestaw przejawów życia organizmu) prawdopodobnie ma charakterystyczny wzorzec. Przeważnie bez problemu rozpoznajemy u innych ludzi przejawy emocji, które odzwierciedlają całościowy stan organizmu (np. nie płacze oko, ale „dusza”).

Warto przy okazji zwrócić uwagę, że każda akcja wydzielnicza organizmu zaczyna się od fali: kaszlu, kataru, krwawienia, potów, biegunki (perystaltyki), wymiotów, łzawienia, wysięku czy odczynu zapalnego. Taka chorobowa eliminacja falowej informacji może być nawet istotniejsza niż wydalenie samej materii.

Być może fale te mają wzorce fraktalne - wykazano, że w przyrodzie występuje wiele takich wzorców, tak jakby u jej podłoża leżały określone prawidła biologicznego rozwoju i funkcjonowania (więcej o fraktalnej naturze natury można przeczytać w książce: Czy Bóg gra w kości?¹ - Iana Stewarta). Wiele przesłanek wskazuje na to, że leki homeopatyczne powstałe na drodze wstrząsania i rozcieńczania (a więc wzmacnianego falowania) mogą być nośnikami takich falowych wzorców. Podane do organizmu kontaktują się z jego płynami i wzbudzają w nich właśnie charakterystyczne fale. Jeśli wzorzec fali zawarty w leku jest podobny do falowego stanu organizmu, mogłoby dochodzić do interferencji – a więc wzmocnienia tego stanu w organizmie. To z kolei mogłoby wywoływać charakterystyczną reakcję obserwowaną przez homeopatów po podaniu leków – tzw. pogorszenie pierwotne, które wtórnie mobilizuje organizm do przywrócenia równowagi na drodze samozdrowienia. Jest to zgodne z regułą przekory Le Chatelier-Brauna, która w pewnym zakresie oddaje istotę działania homeopatii.